العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
287
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
اى كميل ! مباش از آنها كه خداى عز و جل در بارهشان فرموده : نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ . . . « 1 » و نسبت بگناهشان دارد ، اى كميل بزرگى تنها در نماز خواندن و روزه گرفتن و صدقه دادن تو نيست بلكه بزرگى در اينست كه تو با دلى پاك نماز گذارى و كردارت پيش خدا پسنديده و ترس از او و كوشش در آنها باقى دارى . اى كميل هنگام ركوع و سجود رگها و مفصلها از هم جدا مىشود تا پر شود آنچه را كه انجام ميدهى از تمام نمازها ، اى كميل بنگر در چه نماز مىگذارى و بر چه نماز ميخوانى اگر نماز تو طبق دستور نباشد پذيرفته نمىشود . اى كميل همانا زبان راز دل را آشكار مىكند و دل توانائيش بغذاست بنگر در آنچه كه غذاى دل و جسمت باشد اگر آن غذا حلال نباشد خداوند تسبيح ، سپاسگزارى ترا نمىپذيرد . اى كميل بفهم و بدان كه من براى هيچ كس از مردم در ترك رد كردن امانت اجازه نمىدهم هر كس از من در اين باب اجازهاى نقل كند باطل است و گناهكار است و كيفرش آتش است بواسطهى دروغى كه نسبت داده ، سوگند ياد ميكنم كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم شنيدم يك ساعت پيش از وفاتش مرتب به من مىفرمود سه مرتبه كه اى ابا الحسن امانت را برگردان به نيكوكار و بدكار در آنچه كم است يا زياد اگر چه نخ و سوزنى باشد . اى كميل جنگى نيست مگر با امام عادل و غنيمتى هم نيست مگر با امام عادل . اى كميل آيا مىبينى اگر خداوند پيامبرى را نه فرستاده بود و در زمين مؤمنى پاك بود ، آيا در دعايش بسوى خدا بهدف رسيده بود يا نه آرى خطا
--> ( 1 ) سوره حشر آيه 19 فراموش كردند خدا را خدا هم خودشان را از ياد برد اينان فاسقانند .